Μύρισε άνοιξη

Αυτό είναι δικαιωματικά το ωραιότερο εξώφυλλο αυτής της σεζόν! Ένας «πίνακας ζωγραφικής» που κοσμεί το πολλά υποσχόμενο μυθιστόρημα «Ο χορευτής του νερού». Ο 46χρονος Αμερικανός συγγραφέας Ta-Nehisi Coates φωτίζει με φαντασία τη σκληρή ιστορία ενός αγοριού που γεννήθηκε σκλάβος στις φυτείες της Βιρτζίνια και ανακαλύπτει ότι διαθέτει μια μυστηριώδη δύναμη.  Το παρέλαβα σήμερα μαζί με …

Ένας φίλος ήρθε πάλι απ΄τα παλιά

Πριν λίγο καιρό, εκεί που χάζευα βιβλία στο Goodreads, θυμήθηκα το παλιό μου Kindle. Δεν είναι έγχρωμο, δεν έχει φως, ούτε και ενσωματωμένο πληκτρολόγιο – κοινώς, υπάγεται στην εφορεία αρχαιοτήτων. Επειδή δεν έβλεπα να διαβάζω όταν έπεφτε το φως είχα αγοράσει μια δερμάτινη θήκη με book light που μου κόστισε μάλλον πιο ακριβά από το …

Η θάλασσα μέσα μας

Η σημερινή θάλασσα στο λιμάνι που είχε το ψυχρό χρώμα του πάγου μου θύμισε μια άλλη θάλασσα, απειλητική, σε ένα βιβλίο που διάβασα μέσα στην καρδιά του Αυγούστου, σε λίγες μόνο ώρες, μα δεν το ξέχασα κι ας πέρασαν μήνες.  Πρόκειται για την πολύ δυνατή νουβέλα «Η θάλασσα» του Μιχάλη Μακρόπουλου (εκδόσεις Κίχλη). Μια δυστοπική …

Οι Αργοναύτες στα χρόνια του #MeToo

Αυτό είναι ένα βιβλίο της εποχής μας. Τολμηρό, κάποιες στιγμές αμετροεπές και ιδιαίτερο όπως τολμηροί, αμετροεπείς και ιδιαίτεροι είναι και οι καιροί στους οποίους ζούμε. Ένα βιβλίο ανένταχτο, αφού δεν το λες ούτε λογοτεχνία, ούτε μαρτυρία, ούτε δοκίμιο πάνω στη διαφορετικότητα, ούτε ένα ακτιβιστικό κουήρ μανιφέστο. Κι όμως είναι όλα αυτά, αλλά κυρίως είναι ένα …

Η ιεροτελεστία της άνοιξης (μέσα στην καρδιά του χειμώνα)

Τσάι, ολοκαίνουργια βιβλία και άνθη αμυγδαλιάς: Το τέλειο απόγευμα Κυριακής!  Μαζί με τις μουριές και τις κερασιές, οι αμυγδαλιές είναι το αγαπημένο μου δέντρο. Κάθε χρόνο τις περιμένω ν’ ανθίσουν, προαναγγέλλοντας τον ερχομό της άνοιξης. Έκοψα δυο τρία μικρά κλαδιά για να στολίσω το μπλε βάζο από την Κυανή Ακτή στο κομοδίνο μου και έβαλα …

«Από τη μοναξιά δεν υπάρχει γυρισμός»

Καμιά φορά οι πιο κοντινοί μας άνθρωποι μπορεί να γίνουν ένας ξένος τόπος, μια άγρια ερημιά που τρομάζουμε να διασχίσουμε, ένα άγνωστο μέρος που δεν τολμούμε να διαβούμε. Στο μυθιστόρημά του «Η μέρα χωρίς όνομα» ο πολυβραβευμένος Γερμανός Friedrich Ani (μτφρ. Μαρία Αγγελίδου, εκδ. Gutenberg) σκιαγραφεί την άγονη γη που αφήνει πίσω της η αυτοκτονία …

Περιμένοντας το κρύο (στην αμμουδιά)

Η θερμοκρασία εχθές το βράδυ έπεσε αισθητά και σήμερα πιστεύαμε ότι θα ξυπνήσουμε, θα έχει συννεφιά και θα πάμε βόλτα με αφράτο πουπουλένιο μπουφάν.  Τελικά είχε μια υπέροχη λιακάδα και αποφασίσαμε να περπατήσουμε πλάι στη θάλασσα για να απολαύσουμε αυτό το διάφανο χειμωνιάτικο φως που θυμίζει άνοιξη. Το κούριερ με πέτυχε στην πόρτα την ώρα …

Πώς μια γραφομηχανή μπορεί να αλλάξει τη ζωή σου

Χρειάστηκε να αφήσουμε σήμερα -όχι πολύ πρόθυμα- τη λιακάδα πλάι στη θάλασσα για να γυρίσουμε για λίγες ώρες στην Αθήνα. Εκεί με περίμενε μια ευχάριστη έκπληξη: ο πατέρας μου είχε βρει στην αποθήκη την πρώτη μου γραφομηχανή. Την είχα αγοράσει όταν ήμουν δεκαπέντε χρόνων γιατί ήθελα να γίνω ρεπόρτερ σε εφημερίδες και συγγραφέας. Έγραψα μία …

Μια μέρα γεμάτη φως

01:06 pmΈχω γράψιμο για το πανεπιστήμιο, χρωστάω μια εργασία για τις σχέσεις Βενετίας και Βυζαντίου, αλλά δεν βλέπω να τα καταφέρνω σήμερα. 04:14 pmΚατεβήκαμε για περπάτημα στην παραλία. Έχει βάλει κρύο. Όταν επιστρέψουμε θα φτιάξω ένα καυτό τσάι και θα ξεκινήσω ένα νέο βιβλίο. Είμαι μεταξύ του μυθιστορήματος «Οι εκατό μέρες» του Γιόζεφ Ροτ, του …

Τσάι με τους Κάζαλετ

1937. Αγγλική εξοχή. Ένα country house γεμάτο τριαντάφυλλα, ηλιόλουστα δωμάτια με μισάνοιχτα παράθυρα και τις κουρτίνες τους να ανεμίζουν, οπωρώνες που λάμπουν στο φως του πρωινού, πικ νικ στη θάλασσα, πλουσιοπάροχα γεύματα, τραπέζια στρωμένα στον κήπο με πορσελάνινες τσαγιέρες και φλιτζάνια για το απογευματινό τσάι, βραδιές με πιάνο και ποίηση, ατέλειωτοι περίπατοι μέσα στη σιωπή …