Τα βιβλία είναι το νέο Prozac;

Διάβαζα στο site του περιοδικού New Yorker για μία τελευταία έρευνα που εξηγεί ότι τα βιβλία, περισσότερο από τα video games, τη μουσική και τις τηλεοπτικές σειρές, βοηθούν τους εφήβους να αποφύγουν την κατάθλιψη.
Φυσικά, μιλάμε για την προδιάθεση, γιατί αν κάποιος έχει κατάθλιψη ένα βιβλίο δεν αρκεί για να την αντιμετωπίσει, όπως άλλωστε επισημαίνει και ο δρ. Μπράιαν Πρίμακ -αναπληρωτής καθηγητής του Πανεπιστημίου του Πίτσμπουργκ (ΗΠΑ)- ο οποίος δημοσίευσε την εν λόγω μελέτη. (Περισσότερες πληροφορίες σχετικά θα βρείτε εδώ και εδώ).
Το διάβασμα δεν είναι φάρμακο, είναι απόλαυση, είναι ταξίδι. Για να αφεθεί κάποιος να τον απορροφήσει ένα βιβλίο σημαίνει ότι έχει και τη διάθεση και την ανάγκη να το κάνει, άρα δεν υποφέρει από το σαρωτικό κύμα της κατάθλιψης που παγώνει κάθε επιθυμία και όρεξη για ζωή.
Αυτή η έρευνα όμως με έβαλε σε σκέψεις: Γιατί διαβάζουμε;
Προσωπικά, επειδή δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. Όπως έγραψα και σε ένα κείμενο που αφορούσε το blog, το οποίο δημοσιεύθηκε στο site της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Σερρών, η πραγματικότητα είχε πάντα λιγότερη βαρύτητα μέσα μου από όσα φανταζόμουν. Υπό αυτή την έννοια όταν άρχισα να διαβάζω συστηματικά λογοτεχνία απελευθερώθηκα. Αισθάνθηκα ότι βρήκα το δρόμο μου. Καλοκαίρι, στα δεκαεφτά, μετά από έναν έρωτα για μια εικόνα. Ένα πάθος ανολοκλήρωτο, άρα απεγνωσμένο για πάντα. Ένα trompe l’ oeil του νου που με διάλυσε και μου έδωσε την ευκαιρία να βγω από το κουκούλι της εφηβείας. Ουσιαστικά όλα ήταν μόνο στο μυαλό μου. Αλλά, τελικά, και τι δεν είναι; Τα βιβλία τότε έγιναν η μήτρα. Για να γεννηθώ ξανά. Στις υπογραμμισμένες παραγράφους με κόκκινο στυλό, στις τσακισμένες σελίδες, στις σημειώσεις που κρατούσα στο πλάι του κειμένου… Εκεί, πάνω στις λέξεις, έχτιζα σιγά σιγά τη νέα μου ζωή.
Πέρασαν χρόνια. Άλλαξαν πολλά. Σχεδόν όλα. Όμως κάτι έμεινε σταθερό και αναλλοίωτο: η αγάπη για τα βιβλία. Η μάλλον όχι μόνο η αγάπη. Η ανάγκη. Γιατί χωρίς τα διαβάσματα η ζωή είναι σκέτη ζωή. Τα βιβλία έγιναν η δεύτερη φύση μου. Ό,τι κι αν είναι αυτό το συγκεχυμένο πράγμα με τις χιλιάδες πτυχές που μεταβάλλονται διαρκώς, νιώθω να το γνωρίζω καλύτερα όταν μια φράση φωτίζει μέσα μου έναν ολόκληρο κόσμο που δεν γνώριζα πως υπήρχε. Όταν ανοίγονται μπροστά μου δρόμοι και ταξιδεύω χωρίς να σηκωθώ ούτε στιγμή από τον καναπέ. Όταν τα λόγια ενός ξένου, καταφέρνουν να ερμηνεύσουν και να ανασύρουν όσα για χρόνια κρύβονταν στα απύθμενα σκοτάδια του υποσυνειδήτου. Ως δια μαγείας…

7 Replies to “Τα βιβλία είναι το νέο Prozac;”

  1. Συμφωνώ βιβλιόφιλε μας :)Πάντως για τη μουσική δε ξέρω, αλλά σίγουρα όσον αφορά με τα video games και τις τηλεοπτικές σειρές, δεν τίθεται κάν σύγκριση.. Να έχεις χρόνο ελεύθερο και μια όμορφη ήρεμη γωνία να διαβάζεις.. μια στιγμή ευτυχίας στη ζωή..

    Like

  2. Για μένα σίγουρα, ήταν τότε στην παιδική μου ηλικία αλλά είναι και τώρα στην “πιο χαρούμενη” ενήλικη το αντικαταθλιπτικό μου. Δεν έχω καμιά αμφιβολία.

    Like

  3. “H λογτεχνία, όπως και κάθε μορφή τέχνης, ισοδυναμεί με ομολογία ότι η ζωή δεν αρκεί”-Πεσσόα. Ακριβώς επειδή η ζωή δεν αρκεί και χωρίς διάβασμα είναι απλή επιβίωση, γι αυτό διαβάζουμε. Η αληθινά βιωμένη ζωή είναι η λογοτεχνία που λέει κι ο Προύστ κι άσε τους ψυ να λένε, να ερμηνεύουν…

    Like

  4. Κατερίνα έχεις δίκιο, κι εμένα η ενήλικη ζωή είναι πιο χαρούμενη από την παιδική. Ο πειρασμός της αθωότητας φαίνεται είναι μύθος… 🙂 Ανώνμυμε/η φίλε/η τι ωραίο σχόλιο! Η φράση του Προυστ που είπατε, τα λέει όλα…

    Like

  5. Είναι εθισμός όπως και να το ονομάσουμε.Μπορεί να είναι αντικαταθλιπτικό, μπορεί και να “κάψει τον εγκέφαλο” – ομιλώ ως παθών!Ωραίο το ποστ πάνω σε ένα θέμα που μ'απασχολεί πολύ τελευταία.

    Like

  6. Librofilo, ευχαριστώ πολύ! Ποιες λέσχες ανάγνωσης; Ποιες βραδιές λογοτεχνίας; BOOKaholics Anonymous: αυτό είναι το επόμενο βήμα 🙂

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s