Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο (χωρίς τον Προυστ)

de3df-img_2181
Οι πιο ωραίες παραλίες που θυμάσαι δεν είναι εκείνες που είχαν τα πιο κρυστάλλινα νερά, αλλά εκείνες στις οποίες είχες ξεχαστεί όλη μέρα διαβάζοντας.
67e4e-img_2218
Ξαπλωμένος ράθυμα κάτω από ένα αρμυρίκι, με τα πόδια γυμνά μέσα στο νερό, και συντροφιά με ένα βιβλίο. Και «τριγύρω η θάλασσα η δεσποτική»*.
da980-img_2203
Κρατάς αυτές τις μέρες, της απόλυτης ανεμελιάς, και τις φέρνεις ξανά και ξανά στο νου όταν γυρίζεις απ’ το γραφείο τέτοιες ώρες σαν αυτήν. Όταν βάζεις στο iPod να παίξουν μουσικές και με ένα ποτήρι κρασί προσπαθείς να αναπληρώσεις τον χαμένο χρόνο. Εκείνες τις βόλτες με το ποδήλατο που δεν έγιναν, τα απογευματινά φιλιά έξω από το σινεμά που δεν δόθηκαν, τα διαβάσματα στην πιο ωραία ώρα, λίγο πριν το δειλινό. Και τις περισσότερες φορές το κόλπο πιάνει. Χάρη στην ευσπλαχνική φαντασία και στη μνήμη που επιμένει να γαντζώνεται ευτυχώς, σαν από ένστικτο, σε ό,τι πιο φωτεινό. Και μόνο το να θυμηθείς εκείνα τα μεσημέρια αρκεί. Τις βόλτες μέσα στον ήλιο, στους στενούς χωματόδρομους με τις ξερολιθιές, στους γυμνούς λόφους πάνω από το Αιγαίο.
49006-img_2190
Αρκεί, στ’ αλήθεια, για να ξαπλώσεις χωρίς να λεκιάσεις το λευκό μαξιλάρι με τύψεις για όλα εκείνα τα ωραία πράγματα που θα μπορούσες να κάνεις αλλά δεν πρόλαβες. Για τις ιστορίες που δεν διάβασες, μα πιο πολύ για τις ιστορίες που δεν έζησες.
Υ.Γ. Οι φωτογραφίες είναι από τη Σύρο. Από τους Σαντορινιούς και τα Κόκκινα. Κι ο στίχος από το Μονόγραμμα.

3 Replies to “Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο (χωρίς τον Προυστ)”

  1. Συμφωνώ και συνυπογράφω και με τα δύο χέρια!! Νοσταλγήσαμε λίγο το καλοκαίρι;;; Θα μου πεις με 20C στον Δεκέμβρη… λογικότατο.. καλημέρα!!

    Like

  2. Άρωμα καλοκαιριού μυρίζω κι όμως έχουμε πολύ δρόμο ακόμη! Δεν μπορώ να μη σχολιάσω τις εξαιρετικές φωτογραφίες σου! Θέλω τώρα διακοπές κι ας μην είναι καλοκαιρινές!

    Like

  3. @Roadartist Το νοσταλγούμε πάντα το καλοκαίρι. Ακόμα και όταν το ζούμε. Ξαπλωμένοι κάτω από τα πεύκα, σκιερά πεύκα ονειρευόμαστε. ;-)@librarian Αργεί ακόμα, αλλά θα έρθει, πάντα έρχεται! 🙂 Για σκέψου όμως κι αυτό: Μικρό αυτοκίνητο γεμάτο βιβλία, ταξίδι on the road στη Βόρεια Ελλάδα, να διασχίζεις δρόμους ανάμεσα στα δέντρα, να μένεις σε μικρούς ξενώνες, να βρίσκεις γωνιές για διάβασμα και να χαζεύεις στα καφενεία των χωριών μυρίζοντας τον καφέ και το καμένο ξύλο από τα τζάκια.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s