18 βιβλία του 2018 για να υποδεχτούμε το 2019

  Όπως πιθανόν θα έχετε καταλάβει λατρεύω τις λίστες, όχι τόσο τους απολογισμούς, όσο εκείνες που αφορούν τα «θέλω» του αύριο. Μου φτιάχνει το κέφι να καταγράφω -παλιότερα σε ένα τετράδιο, τώρα πια στo notebook του iPhone- όλα όσα θέλω να διαβάσω, τα εστιατόρια που θέλω να επισκεφθώ, τις ταινίες ή τις σειρές που θα …

Oι μικρές στιγμές που φωταγωγούν τη ζωή μας

Χθες το απόγευμα διάβαζα τον Δράκουλα του Bram Stoker (εκδ. Μεταίχμιο) όσο η Σοφία μαγείρευε χοιρινό στο φούρνο και αγγλικό πουρέ. Είχα το χριστουγεννιάτικο ορατόριο του Bach να παίζει σιγανά στο πλάι μου, ενώ ο Hermes κοιμόταν στα πόδια μου. Με πήρε ο ύπνος διαβάζοντας. Τη λατρεύω αυτή την ησυχία που σε χαλαρώνει τόσο και …

The night is young

Διάβασα κάποτε σε μία βιογραφία της Coco Chanel ότι ζούσε 34 χρόνια σε μία ασπρόμαυρη σουίτα, στο δεύτερο όροφο του ξενοδοχείου Ritz στο Παρίσι. Αυτή είναι η μεγαλύτερη φαντασίωση μου: Να περνώ το χρόνο μου σαν ταξιδιώτης μέσα στην ίδια μου τη ζωή. Να ξυπνώ το πρωί σε αφράτα παπλώματα και κατάλευκα σατέν σεντόνια. Να …

Ο χρόνος κυλάει αργά

Εχθές κοιμήθηκα λίγο μετά τις πέντε. Η περίοδος πριν τα Χριστούγεννα είναι μια αληθινή κόλαση αν εργάζεσαι στα μίντια. Ξύπνησα όμως στις οκτώ, όπως κάθε μέρα. Το βιολογικό μου ρολόι είναι βέρο αγγλικό (μονάχα σε αυτό): σηκώνομαι για να πιω τον καφέ μου και να διαβάσω πάντα την ίδια ώρα, ό,τι ώρα κι αν έχω …

Ημερολόγιο ευδαιμονίας

Παρασκευή 20 Ιουλίου Τα weekends μένουμε, ήδη από τον Απρίλιο, στο summerhouse. Έτσι οι Παρασκευές στο γραφείο πλέον μυρίζουν θάλασσα και το καλοκαίρι γίνεται ακόμα μεγαλύτερο. Όταν ξέρεις ότι ένα μικρό σακ βουαγιάζ μονάχα με τα απαραίτητα, σε περιμένει στο πορτ παγκάζ του αυτοκινήτου έξω από το κτίριο, η μέρα, όσο φορτωμένη κι αν είναι, …

Οι σιωπηλές ζωές

Δεν έχω γράψει λέξη για τον Στόουνερ. Κι ας με έχει συγκλονίσει βαθιά. Διάβασα το μυθιστόρημα του Τζον Γουίλιαμς (μτφρ. Αθηνά Δημητριάδου, εκδ. Gutenberg) σε μια στιγμή που ζούσα πολύ κοντά τη σιωπηλή πορεία προς το θάνατο ενός δικού μου ανθρώπου. Ο Στόουνερ είναι ένας ύμνος στις αθόρυβες ζωές που μέσα τους βράζουν και διαλύονται …

Μια σπίθα μόνο αρκεί για να βάλει φωτιά

Κλειστοί υπερπολυτελείς οικισμοί σαν φρούρια, με ηλεκτροφόρα σύρματα και κάμερες παντού, που προστατεύονται από ιδιωτικές εταιρείες φύλαξης. Βορειοαφρικανοί μετανάστες που ασφυκτιούν από την ανεργία σε γκέτο με υψηλή εγκληματικότητα. Συμμορίες που παρενοχλούν διερχόμενα αυτοκίνητα στους δρόμους. Διεφθαρμένοι πολιτικοί, αστυνομικοί που φλερτάρουν με την ακροδεξιά, αδηφάγα μίντια που ρίχνουν λάδι στη φωτιά και ένας ελεύθερος σκοπευτής …

Ένα μικρό λογοτεχνικό διαμάντι

  «Έξω έβρεχε, έβρεχε αδιάκοπα, ανελέητα, με μια άγρια μοχθηρία, πολύ κοντινή στα ανθρώπινα πράγματα». Η νουβέλα του πολυγραφότατου Άγγλου William Somerset Maugham (1874-1965), που κυκλοφόρησε φέτος σε μετάφραση της Παλμύρας Ισμυρίδου από τις εκδόσεις Άγρα, δημοσιεύθηκε πρώτη φορά τον Απρίλιο του 1921 στο αμερικανικό λογοτεχνικό περιοδικό The Smart Set με τίτλο Miss Thompson και …

Εθισμένος στην ομορφιά

Διαβάζοντας για το ρεύμα του αισθητισμού που εμφανίστηκε στα τέλη του 19ου, με κύριους εκφραστές τους Ζορίς-Καλρ Ουισμάνς και Όσκαρ Ουάιλντ, θυμήθηκα πόσο είχα ερωτευθεί το Πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέι από την πρώτη φράση: «Το ατελιέ ήταν γεμάτο από την ανάλαφρη μυρωδιά των ρόδων και όταν το ελαφρό καλοκαιρινό αεράκι φυσούσε ανάμεσα στα δέντρα του …

Ένας σελιδοκόπτης και ένας άκοπος Έλιοτ

Τα μολύβια, ο ήχος της ξύστρας, η μυρωδιά του χαρτιού, οι στοίβες με τα καινούρια αδιάβαστα, βιβλία που μόλις αγόρασα (μια υπόσχεση ευτυχίας πάνω στο τραπέζι). Μια κούπα με γαλλικό καφέ, λουλούδια στο βάζο, αφράτα μαξιλάρια στον καναπέ, η μυρωδιά του κεριού, οι νότες εσπεριδοειδών αναμεμειγμένες με τις νότες από μια όπερα που παίζει από …