Ο χρόνος κυλάει αργά

Εχθές κοιμήθηκα λίγο μετά τις πέντε. Η περίοδος πριν τα Χριστούγεννα είναι μια αληθινή κόλαση αν εργάζεσαι στα μίντια. Ξύπνησα όμως στις οκτώ, όπως κάθε μέρα. Το βιολογικό μου ρολόι είναι βέρο αγγλικό (μονάχα σε αυτό): σηκώνομαι για να πιω τον καφέ μου και να διαβάσω πάντα την ίδια ώρα, ό,τι ώρα κι αν έχω …

Ημερολόγιο ευδαιμονίας

Παρασκευή 20 Ιουλίου Τα weekends μένουμε, ήδη από τον Απρίλιο, στο summerhouse. Έτσι οι Παρασκευές στο γραφείο πλέον μυρίζουν θάλασσα και το καλοκαίρι γίνεται ακόμα μεγαλύτερο. Όταν ξέρεις ότι ένα μικρό σακ βουαγιάζ μονάχα με τα απαραίτητα, σε περιμένει στο πορτ παγκάζ του αυτοκινήτου έξω από το κτίριο, η μέρα, όσο φορτωμένη κι αν είναι, …

Οι σιωπηλές ζωές

Δεν έχω γράψει λέξη για τον Στόουνερ. Κι ας με έχει συγκλονίσει βαθιά. Διάβασα το μυθιστόρημα του Τζον Γουίλιαμς (μτφρ. Αθηνά Δημητριάδου, εκδ. Gutenberg) σε μια στιγμή που ζούσα πολύ κοντά τη σιωπηλή πορεία προς το θάνατο ενός δικού μου ανθρώπου. Ο Στόουνερ είναι ένας ύμνος στις αθόρυβες ζωές που μέσα τους βράζουν και διαλύονται …

Μια σπίθα μόνο αρκεί για να βάλει φωτιά

Κλειστοί υπερπολυτελείς οικισμοί σαν φρούρια, με ηλεκτροφόρα σύρματα και κάμερες παντού, που προστατεύονται από ιδιωτικές εταιρείες φύλαξης. Βορειοαφρικανοί μετανάστες που ασφυκτιούν από την ανεργία σε γκέτο με υψηλή εγκληματικότητα. Συμμορίες που παρενοχλούν διερχόμενα αυτοκίνητα στους δρόμους. Διεφθαρμένοι πολιτικοί, αστυνομικοί που φλερτάρουν με την ακροδεξιά, αδηφάγα μίντια που ρίχνουν λάδι στη φωτιά και ένας ελεύθερος σκοπευτής …

Ένα μικρό λογοτεχνικό διαμάντι

  «Έξω έβρεχε, έβρεχε αδιάκοπα, ανελέητα, με μια άγρια μοχθηρία, πολύ κοντινή στα ανθρώπινα πράγματα». Η νουβέλα του πολυγραφότατου Άγγλου William Somerset Maugham (1874-1965), που κυκλοφόρησε φέτος σε μετάφραση της Παλμύρας Ισμυρίδου από τις εκδόσεις Άγρα, δημοσιεύθηκε πρώτη φορά τον Απρίλιο του 1921 στο αμερικανικό λογοτεχνικό περιοδικό The Smart Set με τίτλο Miss Thompson και …

Εθισμένος στην ομορφιά

Διαβάζοντας για το ρεύμα του αισθητισμού που εμφανίστηκε στα τέλη του 19ου, με κύριους εκφραστές τους Ζορίς-Καλρ Ουισμάνς και Όσκαρ Ουάιλντ, θυμήθηκα πόσο είχα ερωτευθεί το Πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέι από την πρώτη φράση: «Το ατελιέ ήταν γεμάτο από την ανάλαφρη μυρωδιά των ρόδων και όταν το ελαφρό καλοκαιρινό αεράκι φυσούσε ανάμεσα στα δέντρα του …

Ένας σελιδοκόπτης και ένας άκοπος Έλιοτ

Τα μολύβια, ο ήχος της ξύστρας, η μυρωδιά του χαρτιού, οι στοίβες με τα καινούρια αδιάβαστα, βιβλία που μόλις αγόρασα (μια υπόσχεση ευτυχίας πάνω στο τραπέζι). Μια κούπα με γαλλικό καφέ, λουλούδια στο βάζο, αφράτα μαξιλάρια στον καναπέ, η μυρωδιά του κεριού, οι νότες εσπεριδοειδών αναμεμειγμένες με τις νότες από μια όπερα που παίζει από …

Μια ιστορία φαντασμάτων στα χρόνια του Airbnb

«Κανένα δράμα δεν είναι μικρό στο ανθρώπινο μυαλό». Παρόλο το χαμό που έχει γίνει με τα βιβλία του Ντάνιελ Κέλμαν, η σύντομη -μόλις 102 σελίδων- αλλά περιεκτική νουβέλα Έπρεπε να είχες φύγει (εκδ. Καστανιώτη) είναι το πρώτο βιβλίο του 42χρονου Γερμανού συγγραφέα που διαβάζω. Είναι μια απολαυστική ιστορία που φλερτάρει με το παράδοξο, από αυτές …

Το μυθιστόρημα που κατέστρεψε ο Ερνέστο Γκ.

Ο Γιόζεφ Κάπλαν είναι ένας ωραίος ήρωας. Μια ολοκληρωμένη προσωπικότητα που παλεύει μέσα στη δίνη του περασμένου αιώνα, με τον μεγάλο ευρωπαϊκό εμφύλιο και τις μεταπολεμικές του συνέπειες στην ανατολική Ευρώπη: Η τσακισμένη Πράγα, το πραξικόπημα των κομμουνιστών, το ανελεύθερο καθεστώς και η ομηρία των πολιτών από έναν πατερούλη που σου «κόβει το χέρι» για …

Αναζητώντας τον Γκαίτε στη Φρανκφούρτη

Την ημέρα που το χιόνι επισκέφθηκε την Αθήνα εγώ πετούσα για Φρανκφούρτη. Πήρα μαζί μου δύο βιβλία: ένα για φαν (Αριθμός 11 του Jonathan Coe, εκδ. Πόλις) και ένα για μία εργασία που πρέπει να παραδώσω την επόμενη εβδομάδα στην Ιστορία της Ευρωπαϊκής Οικονομίας (Ο μεγάλος μετασχηματισμός, Karl Polanyi, εκδ. Νησίδες).   Πάντα, όταν ταξιδεύω, …