«Από τη μοναξιά δεν υπάρχει γυρισμός»

Καμιά φορά οι πιο κοντινοί μας άνθρωποι μπορεί να γίνουν ένας ξένος τόπος, μια άγρια ερημιά που τρομάζουμε να διασχίσουμε, ένα άγνωστο μέρος που δεν τολμούμε να διαβούμε. Στο μυθιστόρημά του «Η μέρα χωρίς όνομα» ο πολυβραβευμένος Γερμανός Friedrich Ani (μτφρ. Μαρία Αγγελίδου, εκδ. Gutenberg) σκιαγραφεί την άγονη γη που αφήνει πίσω της η αυτοκτονία …

Τσάι με τους Κάζαλετ

1937. Αγγλική εξοχή. Ένα country house γεμάτο τριαντάφυλλα, ηλιόλουστα δωμάτια με μισάνοιχτα παράθυρα και τις κουρτίνες τους να ανεμίζουν, οπωρώνες που λάμπουν στο φως του πρωινού, πικ νικ στη θάλασσα, πλουσιοπάροχα γεύματα, τραπέζια στρωμένα στον κήπο με πορσελάνινες τσαγιέρες και φλιτζάνια για το απογευματινό τσάι, βραδιές με πιάνο και ποίηση, ατέλειωτοι περίπατοι μέσα στη σιωπή …

Φθινόπωρο προς χειμώνας

Μια ζωή περίκλειστη. Χωρίς ταξίδια, εστιατόρια, βραδιές στην όπερα. Χωρίς σαββατιάτικες βιβλιοβόλτες, σινεμά, θέατρο. Χωρίς κυριακάτικα τραπέζια στους γονείς με ολόκληρη την οικογένεια. Χωρίς πάρκα γεμάτα κόσμο, εκθέσεις σε μουσεία και γκαλερί, κοκτέιλς στα μπαρ ξενοδοχείων. Χωρίς να παίρνεις το βιβλίο σου και να πηγαίνεις για τσάι, χωρίς θεραπείες για ευεξία, ραντεβού για καφέ και …

Η προφητεία του Ντον ΝτεΛίλο

Δεν ξέρω τι είναι αυτό που με κάνει να νιώθω τόση ευεξία όταν κάνω πεζοπορία μέσα στο δάσος. Δεν είναι μόνο το οξυγόνο, ούτε αυτή η θέα σε μια καταπράσινη θάλασσα από πεύκα ή έλατα. Δεν είναι αυτός ο μικρός φόβος που νιώθεις, ένας φόβος ανάμεικτος με ενθουσιασμό, όταν το σήμα στο κινητό χάνεται κι …

Ευλογημένη απραξία

«Αυτόν τον -εκκωφαντικό ήσυχο- χειμώνα που με περιμένει, λέω να τον φωταγωγήσω με την αίγλη της ευλογημένης απραξίας». Δανείζομαι τη φράση από ένα άρθρο που έγραψε η Μαλβίνα το 1995 στο περιοδικό Γυναίκα (συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο «Έρωτας και άλλες πολεμικές τέχνες», εκδ. Κάκτος). Έφαγα τον τόπο για να ξετρυπώσω το -σκονισμένο και κιτρινισμένο πια- βιβλίο …

Ο κολυμβητής με τη ροζ μάσκα

Όταν ένα βιβλίο σου αρέσει πολύ, το έχεις όλη μέρα στο νου σου. Φεύγεις για το γραφείο, οδηγείς, κάνεις συναντήσεις, στέλνεις emails κι εκεί σε μια γωνιά του μυαλού σου καραδοκεί μια φράση που διάβασες, μια εικόνα που έφτιαξες... Οι ήρωες συνεχίζουν να ζουν έξω από τις λέξεις. Ανυπομονείς να γυρίσεις σπίτι για να ξαναμπείς …

H βλάβη

Σε έναν κόσμο όπου ο Θεός είναι από καιρό νεκρός, έναν κόσμο που μοιάζει με άδεια μισοφωτισμένη σκηνή του Μπέκετ, έναν κόσμο γεμάτο εκκωφαντική σιωπή, τόσο έντονη που γίνεται βαβούρα, σε έναν κόσμο όπου τα μυστήρια όλα έχουν εξηγηθεί από μαθηματικά μοντέλα και αλγόριθμους, έναν κόσμο που μέσω της τεχνολογίας προσπαθεί να τιθασεύσει τη φύση …

Διακοπές με το δολοφόνο σου;

Υπάρχει ένα αλάνθαστο τρικ για να βγεις από το reader's block: Ένα κλασικό noir μυθιστόρημα ή ένα δυνατό αστυνομικό ή ψυχολογικό θρίλερ που πας από κεφάλαιο σε κεφάλαιο, ακόμα κι αν είναι ογκώδες το βιβλίο, σαν να βλέπεις σερί σε μια νύχτα, back to back, το ένα επεισόδιο μετά το άλλο σε μια καταιγιστική σειρά …

Έλα να με βρεις

Το σπίτι στην Ιταλία, πλάι στη θάλασσα. Αυτό ερωτεύθηκα κυρίως στο Call me by your name. Στο βιβλίο η παλιά βίλα ήταν χτισμένη πάνω σε έναν λόφο που έβλεπε στο Τυρρηνικό πέλαγος. Κατέβαινες μερικά πέτρινα σκαλιά από τον κήπο και βρισκόσουν σε μια μικρή βραχώδη παραλία. Μερικά σκαλιά μόνο και, από τις μουριές στη ζέστη …

Fish & Chips

Γι’ αυτές τις νύχτες που χωρίς ιδιαίτερο λόγο είναι πιο ξεχωριστές από τις άλλες, που ίσως νιώθουμε λίγο πιο χαλαροί και άρα είμαστε πιο ανοιχτοί για να εκτιμήσουμε τις μικρές απολαύσεις που φέρνει η στιγμή, τα έχει πει όλα η Αρλέτα, στο τραγούδι της «Τα ήσυχα βράδια». Τα ήσυχα βράδια που η Αθήνα θα λάμπει, …