«Ένα ανοιχτό, ονειροπόλο μπλε»

Τα βιβλία είναι σαν τους έρωτες. Άλλα σε ενθουσιάζουν από την πρώτη σελίδα χωρίς λόγο, περνάς καλά όσο τα διαβάζεις μα μετά τα ξεχνάς σαν μια επιπόλαιη ερωτική περιπέτεια, κι άλλα τα διαβάζεις με ενδιαφέρον και κάποια στιγμή στην πορεία της ανάγνωσης σε γραπώνουν με μια φράση και σε αιχμαλωτίζουν για τα καλά. Αυτά τα …

Πικ-νικ με την Όλιβ Κίττριτζ

Υπάρχουν κι αυτές οι μέρες που δεν είναι για κολύμπι. Οι λίγο συννεφιασμένες, όπου μια μικρή ξαφνική μπόρα μπορεί ανά πάσα στιγμή να ξεσπάσει. Είναι ιδανικές όμως για διάβασμα στην παραλία και για πικ-νικ πλάι στη θάλασσα, κάτω από έναν υπέροχο ουρανό. Η Όλιβ Κίττριτζ είναι ένα βιβλίο τόσο ωραία γραμμένο που το σκέφτεσαι καιρό …

Μια ρωγμή στο γυάλινο κόσμο

Πώς μπορεί κανένας να μένει απολύτως αδιαφανής μέσα στην καρδιά της διαφάνειας; Να κρύβει τα κίνητρά του όντας ο ίδιος διαρκώς στο προσκήνιο, να παραμένει επί της ουσίας αθέατος ενώ όλοι τον βλέπουν να κινείται σαν ψάρι μέσα σε ενυδρείο; Ο Τζόναθαν Αλκάιτις, ο ήρωας του νέου απολαυστικού μυθιστορήματος της Emily St. John Mandel που …

Ένας φίλος ήρθε πάλι απ΄τα παλιά

Πριν λίγο καιρό, εκεί που χάζευα βιβλία στο Goodreads, θυμήθηκα το παλιό μου Kindle. Δεν είναι έγχρωμο, δεν έχει φως, ούτε και ενσωματωμένο πληκτρολόγιο – κοινώς, υπάγεται στην εφορεία αρχαιοτήτων. Επειδή δεν έβλεπα να διαβάζω όταν έπεφτε το φως είχα αγοράσει μια δερμάτινη θήκη με book light που μου κόστισε μάλλον πιο ακριβά από το …

Οι Αργοναύτες στα χρόνια του #MeToo

Αυτό είναι ένα βιβλίο της εποχής μας. Τολμηρό, κάποιες στιγμές αμετροεπές και ιδιαίτερο όπως τολμηροί, αμετροεπείς και ιδιαίτεροι είναι και οι καιροί στους οποίους ζούμε. Ένα βιβλίο ανένταχτο, αφού δεν το λες ούτε λογοτεχνία, ούτε μαρτυρία, ούτε δοκίμιο πάνω στη διαφορετικότητα, ούτε ένα ακτιβιστικό κουήρ μανιφέστο. Κι όμως είναι όλα αυτά, αλλά κυρίως είναι ένα …

«Από τη μοναξιά δεν υπάρχει γυρισμός»

Καμιά φορά οι πιο κοντινοί μας άνθρωποι μπορεί να γίνουν ένας ξένος τόπος, μια άγρια ερημιά που τρομάζουμε να διασχίσουμε, ένα άγνωστο μέρος που δεν τολμούμε να διαβούμε. Στο μυθιστόρημά του «Η μέρα χωρίς όνομα» ο πολυβραβευμένος Γερμανός Friedrich Ani (μτφρ. Μαρία Αγγελίδου, εκδ. Gutenberg) σκιαγραφεί την άγονη γη που αφήνει πίσω της η αυτοκτονία …

Τσάι με τους Κάζαλετ

1937. Αγγλική εξοχή. Ένα country house γεμάτο τριαντάφυλλα, ηλιόλουστα δωμάτια με μισάνοιχτα παράθυρα και τις κουρτίνες τους να ανεμίζουν, οπωρώνες που λάμπουν στο φως του πρωινού, πικ νικ στη θάλασσα, πλουσιοπάροχα γεύματα, τραπέζια στρωμένα στον κήπο με πορσελάνινες τσαγιέρες και φλιτζάνια για το απογευματινό τσάι, βραδιές με πιάνο και ποίηση, ατέλειωτοι περίπατοι μέσα στη σιωπή …

Σκοτεινό νερό

Σκέψου ένα γραφείο εφημερίδας. Νύχτα, λίγο μετά αφού έχει κλείσει η ύλη. Μισάνοιχτα στόρια. Καπνός. Τασάκια με αποτσίγαρα πάνω σε στοίβες με παλιές εφημερίδες. Γραφομηχανές με μαύρα πλήκτρα που τους λείπει το Ρ ή το Μ ή το Ψ. Μολύβια με σπασμένη μύτη. Στάχτη και χυμένος καφές πάνω στη φθαρμένη μοκέτα. Κάπου στο βάθος ένα …

Στα ίχνη ενός τζιχαντιστή

2015. 13 Νοεμβρίου. Παρίσι. Η μαύρη νύχτα με τη θηριωδία στο Μπατακλάν. Από τις 21:16 η Γαλλία παραδίδεται για τέσσερις ώρες στην παράνοια του τζιχαντισμού. Φανατικοί καμικάζι εισβάλουν στο θέατρο Μπατακλάν, όπου δίνει συναυλία το αμερικανικό ροκ συγκρότημα Eagles of Death Metal. Χίλιοι πεντακόσιοι θεατές βιώνουν μια απίστευτη φρίκη από τέσσερις ένοπλους τζιχαντιστές που εκτελούν, …

Φθινόπωρο προς χειμώνας

Μια ζωή περίκλειστη. Χωρίς ταξίδια, εστιατόρια, βραδιές στην όπερα. Χωρίς σαββατιάτικες βιβλιοβόλτες, σινεμά, θέατρο. Χωρίς κυριακάτικα τραπέζια στους γονείς με ολόκληρη την οικογένεια. Χωρίς πάρκα γεμάτα κόσμο, εκθέσεις σε μουσεία και γκαλερί, κοκτέιλς στα μπαρ ξενοδοχείων. Χωρίς να παίρνεις το βιβλίο σου και να πηγαίνεις για τσάι, χωρίς θεραπείες για ευεξία, ραντεβού για καφέ και …