Oι μικρές στιγμές που φωταγωγούν τη ζωή μας

Χθες το απόγευμα διάβαζα τον Δράκουλα του Bram Stoker (εκδ. Μεταίχμιο) όσο η Σοφία μαγείρευε χοιρινό στο φούρνο και αγγλικό πουρέ. Είχα το χριστουγεννιάτικο ορατόριο του Bach να παίζει σιγανά στο πλάι μου, ενώ ο Hermes κοιμόταν στα πόδια μου. Με πήρε ο ύπνος διαβάζοντας. Τη λατρεύω αυτή την ησυχία που σε χαλαρώνει τόσο και …

Αναζητώντας τον Γκαίτε στη Φρανκφούρτη

Την ημέρα που το χιόνι επισκέφθηκε την Αθήνα εγώ πετούσα για Φρανκφούρτη. Πήρα μαζί μου δύο βιβλία: ένα για φαν (Αριθμός 11 του Jonathan Coe, εκδ. Πόλις) και ένα για μία εργασία που πρέπει να παραδώσω την επόμενη εβδομάδα στην Ιστορία της Ευρωπαϊκής Οικονομίας (Ο μεγάλος μετασχηματισμός, Karl Polanyi, εκδ. Νησίδες).   Πάντα, όταν ταξιδεύω, …

Η εποχή των μικρών απολαύσεων

  Ξέρω, τίποτα δεν συγκρίνεται με την ανάλαφρη εξωστρέφεια του καλοκαιριού, όμως και ο χειμώνας έχει τη χάρη του. Να βρέχει, για παράδειγμα, και να μην έχεις κανονίσει τίποτα. Να μένεις όλη μέρα σπίτι και να σέρνεσαι από καναπέ σε καναπέ. Διάβασμα και φλιτζάνια με αχνιστό τσάι, βελουτέ σούπες με φρυγανισμένο ψωμί, πλατό με τυριά …

Κβαντική μπακαλική

Ένα χρόνο πριν ονειρευόμουν ν' ανοίξω, όταν -και εάν- θα έφευγα από τα media, ένα σουρεαλιστικό βιβλιομπακάλικο που θα πουλούσε φάβα, κρόκο Κοζάνης, παρανοϊκά μυθιστορήματα κβαντικής φυσικής και σκανδιναβικά θρίλερ με το κιλό. Στοίβες Τζο Νέσμπο δίπλα στο βαρέλι με το κατίκι Δομοκού. «Ένα μαγαζάκι κατάλευκο με πολλά ράφια, καλά βιβλία και εκατοντάδες παλιά βάζα …

Human Grid: Ένα δίκτυο αλληλεγγύης που φωτίζει την πόλη

  Όταν αισθάνεσαι ότι δεν κινείται τίποτα, ίσως πρέπει να εστιάζεις την προσοχή σου στα μικρά πράγματα που γίνονται γύρω σου. Συνήθως πολλά τέτοια μικρά θαύματα συνθέτουν ένα μεγάλο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το humangrid.gr Πρόκειται για ένα ανθρώπινο δίχτυ, έναν ηλεκτρονικό χάρτη ο οποίος συγκεντρώνει όλες τις δράσεις που γίνονται στην Αθήνα με σκοπό τη …

«Ένας τόπος άγνωστος και ονειρώδης που είναι λιβάδι και δωμάτιο μαζί…»

  Ένας βραχνιασμένος κόκορας ξελαρυγγιάστηκε μέσα στο γλυκοχάραγμα και μ’ έκανε να μισανοίξω τα μάτια. Γύρισα ανάσκελα. Από τις χαραμάδες του παραθύρου μπαίνει το φως θαμπό και γαλακτώδες και μαζί του εισόρμησε η φαντασία με την τρελή και μυριόμορφη συνοδεία της. Έδιωξε το όνειρο και μου ξανάκλεισε τα μάτια. Γύρω μου πλανάται ένας κόσμος από μορφές …

Book + Cocooning = Βοokooning

Μετά από μια ζόρικη χρονιά δεν βλέπω την ώρα, αυτά τα Χριστούγεννα, να κλειστώ στο σπίτι και να χωθώ στα βιβλία μου. Να σέρνομαι από τον έναν καναπέ στον άλλον. Να διαβάσω ξανά την Άννα Καρένινα, 17 χρόνια μετά, αυτή τη φορά σε μετάφραση Άρη Αλεξάνδρου (εκδ. Άγρα), πριν δω την ταινία με την Κίρα Νάιτλι. Να ακούω μουσική χαζεύοντας …

Μεταξύ μαύρου και άσπρου

Κανονικά τα όνειρα θα έπρεπε να είναι ασπρόμαυρα, σαν τις παλιές ταινίες. Λες και βγήκαν από φωτογραφίες του 1950: Βραδινές βόλτες και φιλιά σε πλακόστρωτα στενά, στα κρυφά. Σαν θερινά σινεμά που παίζουν την Casablanca. Με παγωμένες γρανίτες και τυχαία αγγίγματα στο σκοτάδι. Κατάλευκα μεσημέρια σε σκιερά σπίτια, δροσερά, με μισάνοιχτα στόρια για να τρυπώνει …