Noir στους αμμόλοφους

Το Όποιος αγαπά, μισεί του Αντόλφο Μπιόι Κασάρες -πολυαγαπημένου συγγραφέα του αριστουργήματος Η εφεύρεση του Μορέλ- και της συζύγου του Σιλβίνα Οκάμπο (εκδ. Αλεξάνδρεια) είναι ένα πολύ ατμοσφαιρικό κλασικό noir μυθιστόρημα που πατάει πάνω στο μοτίβο της Αγκάθα Κρίστι. Ξετρύπωσα περιχαρής την παλιά αυτή έκδοση, με το υπέροχο εξώφυλλο σε εικονογράφηση του Paul Slater, στο …

Διακοπές με το δολοφόνο σου;

Υπάρχει ένα αλάνθαστο τρικ για να βγεις από το reader's block: Ένα κλασικό noir μυθιστόρημα ή ένα δυνατό αστυνομικό ή ψυχολογικό θρίλερ που πας από κεφάλαιο σε κεφάλαιο, ακόμα κι αν είναι ογκώδες το βιβλίο, σαν να βλέπεις σερί σε μια νύχτα, back to back, το ένα επεισόδιο μετά το άλλο σε μια καταιγιστική σειρά …

Έλα να με βρεις

Το σπίτι στην Ιταλία, πλάι στη θάλασσα. Αυτό ερωτεύθηκα κυρίως στο Call me by your name. Στο βιβλίο η παλιά βίλα ήταν χτισμένη πάνω σε έναν λόφο που έβλεπε στο Τυρρηνικό πέλαγος. Κατέβαινες μερικά πέτρινα σκαλιά από τον κήπο και βρισκόσουν σε μια μικρή βραχώδη παραλία. Μερικά σκαλιά μόνο και, από τις μουριές στη ζέστη …

Εκατό χρόνια μοναξιά

Ποτέ δεν έχω λαχταρίσει τόσο τη θάλασσα όσο φέτος. Ίσως ο εγκλεισμός να κάνει την επιθυμία πιο έντονη. Μέσα στο σπίτι, όσο περνούν οι μέρες, νοσταλγώ όλο και περισσότερο το καλοκαίρι. Να φεύγω αγχωμένος από το γραφείο Παρασκευή απόγευμα, με ένα μικρό σακ βουαγιάζ και μια τσάντα βιβλία ήδη φορτωμένα στο αυτοκίνητο, να οδηγώ με ανοιχτά …

Ένας επικίνδυνος γόης

Ο χειμώνας φέτος μπήκε κάπως απότομα. Σαν να μην υπήρξε καθόλου φθινόπωρο. Μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου μέναμε ακόμα στο summerhouse. Kατέβαινα κάθε πρωί στη θάλασσα και κολυμπούσα για μία ώρα και μετά επέστρεφα στο σπίτι για να πιω βιαστικά τον καφέ μου στον κήπο, πριν πάω στο γραφείο. Μέσα σε μια μέρα ο καιρός άλλαξε. …

Να ψιθυρίζω το όνομά σου στο σκοτάδι

Είχα αποφασίσει ότι σήμερα θα ξυπνήσω νωρίς για να πιω τον καφέ μου, βλέποντας την ανατολή. Στις έξι παρά πήρα το νέο μου αφράτο μαξιλάρι από τα Coco-Mat και μαζι με τον Hermes, μεταφέροντας ο καθένας τα κουβερτάκια του, συρθήκαμε στον καναπέ. Είχε μόλις χαράξει. Έβαλα καφέ στην καφετιέρα για να φτιάξω έναν καυτό γαλλικό. …

Μεσάνυχτα όλη μέρα

Κάθε ένας από εμάς έχει μια δική του Ιθάκη, έναν τόπο, μια συνήθεια, ένα χόμπι, ένα άθλημα, μια comfort zone, μια κατάσταση τέλος πάντων, στην οποία «επιστρέφει» από την πραγματικότητα για να επανεφεύρει τον εαυτό του, να ανασυνταχθεί για να αντιμετωπίσει τις μικρές ή μεγαλύτερες περιπέτειες της ζωής του. H δική μου Ιθάκη είναι ο …

H σημασία της σιωπής

O ήλιος πέφτει νωρίς στο βουνό. Κάποιες τελευταίες αχτίδες φωτός περνούν από τις συστάδες των δέντρων και φωτίζουν ένα μονάχα σημείο του δάσους, χρυσίζοντας τα ξερά φύλλα και το νωπό χώμα. Ένας ζωντανός καμβάς μέσα στο σκοτάδι που απλώνεται τριγύρω σιωπηλά. Κατηφορίζοντας με το ποδήλατο σταματώ στην παγωνιά και κοιτώ αυτό το αναγεννησιακό φως, μια …

Ημερολόγιο ευδαιμονίας

Παρασκευή 20 Ιουλίου Τα weekends μένουμε, ήδη από τον Απρίλιο, στο summerhouse. Έτσι οι Παρασκευές στο γραφείο πλέον μυρίζουν θάλασσα και το καλοκαίρι γίνεται ακόμα μεγαλύτερο. Όταν ξέρεις ότι ένα μικρό σακ βουαγιάζ μονάχα με τα απαραίτητα, σε περιμένει στο πορτ παγκάζ του αυτοκινήτου έξω από το κτίριο, η μέρα, όσο φορτωμένη κι αν είναι, …

Οι σιωπηλές ζωές

Δεν έχω γράψει λέξη για τον Στόουνερ. Κι ας με έχει συγκλονίσει βαθιά. Διάβασα το μυθιστόρημα του Τζον Γουίλιαμς (μτφρ. Αθηνά Δημητριάδου, εκδ. Gutenberg) σε μια στιγμή που ζούσα πολύ κοντά τη σιωπηλή πορεία προς το θάνατο ενός δικού μου ανθρώπου. Ο Στόουνερ είναι ένας ύμνος στις αθόρυβες ζωές που μέσα τους βράζουν και διαλύονται …