Big in Japan 

Από όλες τις θεατρικές ηρωίδες, αν μου ζητούσαν να διαλέξω μία, θα επέλεγα αναμφίβολα τη Μάσα του Τσέχοφ. Το κορίτσι στον Γλάρο που φορά πάντα μαύρα, γιατί πενθεί τον εαυτό του. Τη Μάσα την ξέρω από πάντα. Την έχω ξετρυπώσει στο νηπιαγωγείο να κοιτάει με μπλαζέ απαξίωση το θορυβώδες λεφούσι της τάξης, στην οποία δεν …

Ο Flâneur με τα βιβλία

(Ή αλλιώς μια μικρή ωδή στην ιδέα του café, όπου ο περιπλανώμενος μοναχικός κάθεται για να πιει τον καφέ του διαβάζοντας ή φυλλομετρώντας τα βιβλία που μόλις αγόρασε). Γιατί να δουλεύεις μέσα ενώ μπορείς απλώς να στήσεις το μικρό αυτοσχέδιο γραφείο σου έξω, γράφοντας τα κείμενά σου ή οργανώνοντας τα email και τις εκκρεμότητές σου …

Ένα μακρύ Σάββατο 

Στο πικάπ παίζει ένας δίσκος του Μότσαρτ, το σπίτι μυρίζει σιρόπι κεράσι που μόλις έχει κυλήσει ηδονικά πάνω σε μια βουτυράτη κρέμα από τυρί, το σκυλί ράθυμο παριστάνει ότι κοιμάται στον καναπέ αλλά παρακολουθεί τα πάντα με τα μάτια μισόκλειστα και τη μουσούδα του κρυμμένη μέσα στα αφράτα μαξιλάρια, ο καυτός καφές αχνίζει στην κανάτα, …

An Irish Night

Ένα μουντό, εντελώς ιρλανδέζικο απόγευμα, κάπως βροχερό, μια ιρλανδέζικη ξανθή μπίρα συναντά μια κοκκινομάλλα συγγραφέα από τη Βόρεια Ιρλανδία, σε μια ιρλανδική παμπ, υπό το άγρυπνο βλέμμα ενός Ιρλανδού που τρώει χοιρινά λουκάνικα μήλου με πουρέ και (θεϊκή) gravy, βλέποντας ιρλανδέζικο ποδόσφαιρο σε ένα συνδρομητικό κανάλι της Ιρλανδίας... Ο Ιρλανδός του λουκάνικου είναι εντελώς άκακος, …

Σκηνές από ένα γάμο

Αμερική του '60. Η γη των μεγάλων αντιθέσεων. Αυτή του Κένεντι και εκείνη του Χούβερ. Από τη μια οι λαμπεροί ουρανοξύστες από ατσάλι και κρύσταλλο και από την άλλη οι ημιυπόγειες, ανήλιαγες τρώγλες. Οι διαφημιστικές εταιρείες, τα δικηγορικά γραφεία, οι αντζέντηδες κάθε είδους, που παίρνουν αστρονομικά ποσά και οι στρατιές των ανειδίκευτων που παίρνουν ψίχουλα, …

Πρωινό στον ήλιο 

Μετά τις μέρες του χιονιού και την ταλαιπωρία που περάσαμε μένοντας περισσότερο από ένα 24ώρο χωρίς ρεύμα, μέσα στο κρύο, χωρίς να μπορούμε να πάμε, με κλειστή την Αττική Οδό, στο άλλο μας σπίτι, οι χειμωνιάτικες λιακάδες που κάνει αυτές τις μέρες είναι ευλογία. Το πρωί, μετά το πρωινό στην κουζίνα που βλέπει στις μανταρινιές …

Πριν την καταιγίδα

Οι μέρες των φετινών Χριστουγέννων είναι σιωπηλές. Από άποψη. Τις περνάμε στο σπίτι, με βιβλία, μαγειρέματα, μουσικές... Με πρωινούς καφέδες που κρατούν μέχρι το μεσημέρι. Με τις λιακάδες που εισβάλουν από τα παράθυρα και κάνουν το κρεβάτι να πλέει στο φως σαν ακυβέρνητη βάρκα. Με τις μυρωδιές του υγρού κήπου όταν πέφτει η νύχτα. Με …

Κάτω από τον σικελικό ήλιο

Σικελία, 1957. Το φιατάκι ενός αστυνομικού επιθεωρητή γαζώνεται από τη μαφία στον επαρχιακό δρόμο για την Πιανούρα Γκράντε. Ένας χωρικός, ο Τονίνο, που μετέφερε πατάτες με τον γάιδαρό του, πέφτει στο χώμα από αδέσποτη σφαίρα. Ο γάιδαρος τη σκαπουλάρει. Δεν θα λέγαμε το ίδιο και για τον Λούκα Ντε Ματέις, τον αστυνομικό επιθεωρητή του νησιού, …

«Ένα ανοιχτό, ονειροπόλο μπλε»

Τα βιβλία είναι σαν τους έρωτες. Άλλα σε ενθουσιάζουν από την πρώτη σελίδα χωρίς λόγο, περνάς καλά όσο τα διαβάζεις μα μετά τα ξεχνάς σαν μια επιπόλαιη ερωτική περιπέτεια, κι άλλα τα διαβάζεις με ενδιαφέρον και κάποια στιγμή στην πορεία της ανάγνωσης σε γραπώνουν με μια φράση και σε αιχμαλωτίζουν για τα καλά. Αυτά τα …

Πικ-νικ με την Όλιβ Κίττριτζ

Υπάρχουν κι αυτές οι μέρες που δεν είναι για κολύμπι. Οι λίγο συννεφιασμένες, όπου μια μικρή ξαφνική μπόρα μπορεί ανά πάσα στιγμή να ξεσπάσει. Είναι ιδανικές όμως για διάβασμα στην παραλία και για πικ-νικ πλάι στη θάλασσα, κάτω από έναν υπέροχο ουρανό. Η Όλιβ Κίττριτζ είναι ένα βιβλίο τόσο ωραία γραμμένο που το σκέφτεσαι καιρό …