Weekend Zone

Πιο ωραίo ακόμα κι από ένα ολόκληρο ελεύθερο weekend, είναι το βράδυ της Παρασκευής που προηγείται. Το γεγονός ότι δεν έχω να ξυπνήσω το επόμενο πρωί με ρολόι, ότι η μόνη μου υποχρέωση είναι ασχοληθώ με όσα μου φτιάχνουν το κέφι, είναι από μόνα τους υπόσχεση. Επιστρεφοντας από το γραφείο σταμάτησα και αγόρασα λουλούδια: κίτρινες …

Στον κήπο του Επίκουρου

Άλλοι περιμένουν μια λιακάδα μέσα στην καρδιά του χειμώνα για να περάσουν τη μέρα τους στην παραλία, εγώ περιμένω μια συννεφιά. Οι γκρίζες μέρες, οι σιωπηλές, μου δημιουργούν μια υπέροχη αίσθηση ευεξίας. Μου αρέσει να διαβάζω μπροστά στον ανοιχτό ορίζοντα, να παρατηρώ το φως που περνά μέσα από τα σύννεφα, τη γκρίζα θάλασσα που λίγο …

Μεσάνυχτα όλη μέρα

Κάθε ένας από εμάς έχει μια δική του Ιθάκη, έναν τόπο, μια συνήθεια, ένα χόμπι, ένα άθλημα, μια comfort zone, μια κατάσταση τέλος πάντων, στην οποία «επιστρέφει» από την πραγματικότητα για να επανεφεύρει τον εαυτό του, να ανασυνταχθεί για να αντιμετωπίσει τις μικρές ή μεγαλύτερες περιπέτειες της ζωής του. H δική μου Ιθάκη είναι ο …

Μια βραδιά με τον Γούντι Άλεν

Μοιάζει με σκηνικό από ταινία του αγαπημένου μου ηθοποιού/σκηνοθέτη. Χαμηλός φωτισμός, στυλ αγγλικής λέσχης σε κάποιο μισοσκότεινο σοκάκι του Μπρούκλιν, κάδρα με ρετρό φωτογραφίες του Χόλιγουντ, απλίκες με κρυσταλλάκια σαν τα headbands των κοριτσιών στα roaring twenties, τζαζ μουσική, μπορντώ ταπετσαρίες, ξύλινες επενδύσεις, μικρές ροτόντες, πολυέλαιοι, ένα κλασικό μπαρ κι ένα πιάνο... Η Ράμπα είναι …

Μυστικά του συρταριού

Στα παλιά ημερολόγια δεν υπήρχαν φωτογραφίες. Μονάχα μολυβιές σε χαρτί. Οι λέξεις έπρεπε να δημιουργούν εικόνες. Ίσως γι' αυτό ο κόσμος του '30 να ήταν πιο λυρικός. Συζητούσα με μία φίλη για τα ημερολόγια του Σεφέρη. Οι Μέρες Η΄, ο τόμος για το διάστημα μεταξύ 2 Γενάρη 1961 και 16 Δεκέμβρη 1963 που κυκλοφόρησε πρόσφατα …

H σημασία της σιωπής

O ήλιος πέφτει νωρίς στο βουνό. Κάποιες τελευταίες αχτίδες φωτός περνούν από τις συστάδες των δέντρων και φωτίζουν ένα μονάχα σημείο του δάσους, χρυσίζοντας τα ξερά φύλλα και το νωπό χώμα. Ένας ζωντανός καμβάς μέσα στο σκοτάδι που απλώνεται τριγύρω σιωπηλά. Κατηφορίζοντας με το ποδήλατο σταματώ στην παγωνιά και κοιτώ αυτό το αναγεννησιακό φως, μια …

18 βιβλία του 2018 για να υποδεχτούμε το 2019

  Όπως πιθανόν θα έχετε καταλάβει λατρεύω τις λίστες, όχι τόσο τους απολογισμούς, όσο εκείνες που αφορούν τα «θέλω» του αύριο. Μου φτιάχνει το κέφι να καταγράφω -παλιότερα σε ένα τετράδιο, τώρα πια στo notebook του iPhone- όλα όσα θέλω να διαβάσω, τα εστιατόρια που θέλω να επισκεφθώ, τις ταινίες ή τις σειρές που θα …

Oι μικρές στιγμές που φωταγωγούν τη ζωή μας

Χθες το απόγευμα διάβαζα τον Δράκουλα του Bram Stoker (εκδ. Μεταίχμιο) όσο η Σοφία μαγείρευε χοιρινό στο φούρνο και αγγλικό πουρέ. Είχα το χριστουγεννιάτικο ορατόριο του Bach να παίζει σιγανά στο πλάι μου, ενώ ο Hermes κοιμόταν στα πόδια μου. Με πήρε ο ύπνος διαβάζοντας. Τη λατρεύω αυτή την ησυχία που σε χαλαρώνει τόσο και …

The night is young

Διάβασα κάποτε σε μία βιογραφία της Coco Chanel ότι ζούσε 34 χρόνια σε μία ασπρόμαυρη σουίτα, στο δεύτερο όροφο του ξενοδοχείου Ritz στο Παρίσι. Αυτή είναι η μεγαλύτερη φαντασίωση μου: Να περνώ το χρόνο μου σαν ταξιδιώτης μέσα στην ίδια μου τη ζωή. Να ξυπνώ το πρωί σε αφράτα παπλώματα και κατάλευκα σατέν σεντόνια. Να …

Ο χρόνος κυλάει αργά

Εχθές κοιμήθηκα λίγο μετά τις πέντε. Η περίοδος πριν τα Χριστούγεννα είναι μια αληθινή κόλαση αν εργάζεσαι στα μίντια. Ξύπνησα όμως στις οκτώ, όπως κάθε μέρα. Το βιολογικό μου ρολόι είναι βέρο αγγλικό (μονάχα σε αυτό): σηκώνομαι για να πιω τον καφέ μου και να διαβάσω πάντα την ίδια ώρα, ό,τι ώρα κι αν έχω …