Το θερινό σινεμά: Μια ωραία στιγμή του καλοκαιριού που φεύγει: Παιχνίδια κατασκοπείας στην ταράτσα του ΕΜΣΤ στου Φιξ, με το φιλμ του Χίτσκοκ North by Northwest (1959).
Πίσω μας η φωτισμένη Ακρόπολη και στην οθόνη μπροστά μας ο Κάρι Γκραντ να μπλέκει σε ένα ψυχροπολεμικό μακελειό που φέρνει στο νου το βιβλίο των Wu Ming «54».
Η ταινία: H διάσημη σκηνή του North by Northwest (1959) με τον Κάρι Γκραντ να τρέχει να γλιτώσει σε καλαμποχώραφα από το εχθρικό αεροσκάφος που τον καταδιώκει.
Το βιβλίο: Όπως ο Τζέιμς Ελρόι στην αριστουργηματική τριλογία του «USA Underworld» μπαίνει στο μαλακό υπογάστριο της αμερικανικής κοινωνίας, για να καταγράψει πυρετωδώς τις αδιόρατες διασυνδέσεις του υποκόσμου και της μαφίας με τις μυστικές υπηρεσίες, τη σόουμπιζ, το διεφθαρμένο κεφάλαιο και το πολιτικό/παραπολιτικό σύστημα των ΗΠΑ, έτσι και η κολεκτίβα των Wu Ming σε αυτό το φοβερό βιβλίο που διάβασα δεύτερη φορά -αρκετά χρόνια μετά την πρώτη ανάγνωση, ώστε να μου φαίνεται σαν καινούργιο- σε νέα μετάφραση του Παναγιώτη Τσιαμούρα από τις Εκδόσεις των Συναδέλφων που εκδίδουν ξανά το σύνολο του έργου τους, μπαίνει στο μαλακό υπογάστριο της ψυχροπολεμικής σύγκρουσης μεταξύ των δυτικών δυνάμεων και της μετασταλινικής ΕΣΣΔ.
Με ένα μεθυστικό στυλ που σε κάνει να διαβάζεις με κομμένη την ανάσα, κάτι ανάμεσα σε Ελρόι και Πίντσον, η ιταλική κολεκτίβα Wu Ming (πρώην Luther Blisset) μέσα από ένα πολυπρόσωπο και πολυπρισματικό δαιδαλώδες αφήγημα με παράλληλες ιστορίες που διαπλέκονται, μας ταξιδεύει στο 1954, στην καρδιά του Ψυχρού Πολέμου, όπου η κατασκοπεία, το Χόλιγουντ και οι μυστικές υπηρεσίες επιστρατεύονται σε μια αδίστακτη και άγρια γεωπολιτική στρατηγική που μετατρέπει τη μεταπολεμική Ευρώπη σε σκακιέρα συμφερόντων, ώστε να μην επικρατήσει ο κομμουνισμός. Στο Λος Άντζελες οι μυστικές υπηρεσίες της Βρετανίας και των ΗΠΑ αναθέτουν στο διάσημο ηθοποιό Κάρι Γκραντ μια χιτσκοκική μυστική αποστολή στη Γιουγκοσλαβία για να συναντήσει τον Τίτο κρυφά, κάτω από τη μύτη του σοβιετικού καθεστώτος.
Ταυτόχρονα μια τηλεόραση γεμάτη ναρκωτικά γίνεται το μήλον της έριδος, ενώ ένας σύγχρονος Ροβερσπιέρο ταξιδεύει από τη Νάπολη στη Γιουγκοσλαβία για να αναζητήσει τον πατέρα του που μόλις έχει αποσχιστεί από τον στρατό του Τίτο και τον αναζητούν όλοι. Ένα απολαυστικό καλειδοσκόπιο της ψυχροπολεμικής εποχής, που ταυτόχρονα με το ψυχροπολεμικό μακελειό σκιαγραφεί τέλεια το lifestyle των νεαρών Ναπολιτάνων, την αισθητική ενός κόσμου που σήμερα είναι ρετρό, αλλά τότε ήταν απόλυτα σύγχρονος.
Η ταράτσα: Για ποτά και bites μετά την ταινία στο μπαρ 1818 στην ταράτσα του design hotel The Modernist. Ένα κατάμαυρο super design rooftop στο πλάι του Ευαγγελισμού, με ρετρό αισθητική, φοβερή θέα, ωραίες μουσικές και απολαυστικά σάντουιτς και ποτά.
Τα ποτά: Τα cocktails και τα απεριτίβο του 1818 επιμελείται η ξακουστή ομάδα του Line, του αθηναϊκού μπαρ που όχι απλώς σαρώνει σε διεθνείς διακρίσεις, αλλά έχει αναδειχθεί ως το καλύτερο μπαρ στην Ευρώπη για το 2026.
ΥΓ. Έχω μια άρνηση να αποχαιρετίσω το καλοκαίρι. Θέλω ακόμα θερινά σινεμά, να κατεβαίνω για κολυμπητόν κάθε μέρα στα βραχάκια, να μην κάνω καθόλου φθινοπωρινά σχέδια, να βλέπω το κέντρο με τα κιάλια…
Lou Read 