Ένας βραχνιασμένος κόκορας ξελαρυγγιάστηκε μέσα στο γλυκοχάραγμα και μ’ έκανε να μισανοίξω τα μάτια. Γύρισα ανάσκελα. Από τις χαραμάδες του παραθύρου μπαίνει το φως θαμπό και γαλακτώδες και μαζί του εισόρμησε η φαντασία με την τρελή και μυριόμορφη συνοδεία της. Έδιωξε το όνειρο και μου ξανάκλεισε τα μάτια. Γύρω μου πλανάται ένας κόσμος από μορφές …
Continue reading "«Ένας τόπος άγνωστος και ονειρώδης που είναι λιβάδι και δωμάτιο μαζί…»"
